Τση Κρήτης το γλυκό ψωμί στην τάβλα θα προσμένει, να ρθούν οι φίλοι οι καλοί κι ξένοι να κοπιάσουν. Ρακή δροσάτη να γευτούν και ντάκο παξιμάδι. Καλτσιούνια, ξεροτήγανα, αρνί και σταμναγκάθι και δίπλα η λύρα συντροφιά το κέρασμα τση Κρήτης... Σμαραγδάκι...

Κυριακή 12 Μαΐου 2024

ΑΦΙΕΡΩΜΕΝΟ ΣΤΙΣ ΜΑΜΑΔΕΣ ΠΟΥ ΜΑΣ ΛΕΙΠΟΥΝ!

Δεν θυμάμαι να υπήρχε τότε  η γιορτή της μαμάς! 

Έχουν περάσει τόσα χρόνια που ούτε θυμάμαι πια πότε σε έχω χάσει μαμά.

Με δυσκολία προσπαθώ να φέρω την μορφή σου στην σκέψη μου.  

Ήμουν βλέπεις παιδούλα όταν ο Θεός αποφάσισε να σε πάρει κοντά του και ήδη είμαι τώρα δυο φορές γιαγιά.

Πόσο θα ήθελα να σε είχα κοντά μου στις πιο σημαντικές στιγμές της ζωής μου! 

Σε ήθελα δίπλα μου να με συνόδευες νύφη στην εκκλησία.


Ήθελα να σου κρατώ το χέρι να μου δίνεις κουράγιο όταν έγινα και εγώ πρώτη φορά μαμά!

Να ήσουν εδώ να καμάρωνες όταν συνόδευα εγώ πια σαν μάνα τα παιδιά μου στον γάμο τους...


Τώρα κατάλαβα πόσο μου έλειπες, όταν χρειαζόταν βοήθεια τα δικά μου παιδιά και ήμουν πάντα εκεί, στα χαρούμενα και στα δύσκολα


Τα χρόνια περνούν και ξέρω ότι κάποια στιγμή θα συναντηθούμε και έχουμε τόσο πολλά να πούμε...


Να είσαι καλά εκεί που είσαι, όμως μου λείπεις ακόμα μαμά!


Μέχρι την επόμενη φορά που θα τα πούμε να είστε όλοι καλά, να έχετε μια όμορφη εβδομάδα  και σήμερα που γιορτάζουν οι μαμάδες, να τους δείξετε πόσο τις αγαπάτε και να τους το πείτε! 

Αγάπη μόνο θέλουν τίποτε άλλο! 

Χρόνια πολλά, σε όλες τις μανούλες, να είναι   καλά και  να τις χαίρονται τα παιδιά τους!


Σας ευχαριστώ πολύ που περνάτε και τα λέμε!

Υ.Γ. Οι εικόνες είναι από το  Pinterest


     

Δευτέρα 6 Μαΐου 2024

ΜΙΚΡΕΣ ΙΣΤΟΡΊΕΣ ΓΙΑ...ΤΟ ΠΑΡΌΝ!

Χρόνια Πολλά  φίλοι  μου Χριστός Ανέστη!

 


ΠΌΣΟ ΑΞΊΖΕΙ ΤΟ ΠΑΡΌΝ! 

Να αποθησαυρίζεις την κάθε στιγμή που διαθέτεις! Αυτό θα το κατορθώνεις στο έπακρο, κάθε φορά που θα μοιράζεσαι με κάποιον πολύ σημαντικό άνθρωπο. Εκείνος θα είναι οπωσδήποτε σημαντικός, γιατί ΕΣΥ τον διάλεξες να μοιραστείς μαζί του την συγκεκριμένη στιγμή.  Και να θυμάσαι: Ο χρόνος δεν περιμένει κανένα"! -Ανώνυμος.

Το ρολόι τρέχει. Κάνε σήμερα ότι καλύτερο και περισσότερο μπορείς!

 * Για να εκτιμήσεις την αξία ΕΝΟΣ ΧΡΌΝΟΥ ρώτησε ένα σπουδαστή που έχασε μια χρονιά!


* Για να εκτιμήσεις την αξία ΕΝΟΣ ΜΉΝΑ ρώτησε μια μάνα που είχε πρόωρη γέννα!

* Για να εκτιμήσεις την αξία ΜΙΑΣ ΕΒΔΟΜΑΔΑΣ ρώτησε τον εκδότη εβδομαδιαίου περιοδικού.

* Για να εκτιμήσεις την αξία ΜΙΑΣ ΩΡΑΣ ρώτησε  τους ερωτευμένους που προσμένουν να συναντηθούν.

* Για να εκτιμήσεις την αξία ΕΝΟΣ ΛΕΠΤΟΎ ρώτησε κάποιον που μόλις έχασε το τρένο.

* Για να εκτιμήσεις την αξία ΕΝΟΣ ΔΕΥΕΡΟΛΈΠΤΟΥ ρώτησε κάποιον που μόλις γλύτωσε από ένα ατύχημα!

* Για να εκτιμήσεις την αξία ΕΝΟΣ ΧΙΛΙΟΣΤΟΎ ΤΟΥ ΔΕΥΤΕΡΟΛΈΠΤΟΥ ρώτησε κάποιον που κέρδισε αργυρό μετάλλιο στους Ολυμπιακούς!

Όπως θα καταλάβατε φίλοι μου ακόμα μια ιστορία είναι, που δανείστηκα, από το μικρό αυτό το μικρό βιβλιαράκι...

Εδώ, θα ήθελα να σας ζητήσω συγνώμη που δεν απάντησα στα σχόλια σας στην προηγούμενη ανάρτηση μου, αφού μια ίωση και μια φαρυγγίτιδα με έριξε Πασχαλιάτικα στο κρεβάτι και δεν μπορούσα να κάνω τίποτα. Αύριο είναι  όμως μια άλλη μέρα!
 Θα  προσπαθήσω να περάσω από εσάς να τα πούμε από εκεί!

Μέχρι την επόμενη φορά, που θα τα ξαναπούμε,  ελπίζω  να περάσατε όλοι  όμορφα το Πάσχα με τις παρέες σας και τους αγαπημένους σας.

Να είστε όλοι καλά  και να έχετε μια όμορφη εβδομάδα και να μην ξεχνάτε πως...μια μέρα χωρίς χαμόγελο 😊είναι μια μέρα χαμένη.

Χρόνια πολλά σε όσους γιορτάζουν σήμερα, να ευχηθώ και στους δικούς μου αγαπημένους και προπαντός στον δικό μου Γιώργο, που είναι κοντά μου και με στηρίζει 62 ολόκληρα χρόνια!😊 🤗  

Σας ευχαριστώ πολύ που περνάτε και τα λέμε!   


       

  

Τετάρτη 1 Μαΐου 2024

ΚΑΛΟ ΠΑΣΧΑΛΙΑΤΙΚΟ ΜΉΝΑ!!

            (Η εικόνα ανήκει στον δημιουργό της)

Διανύουμε ήδη την Μεγάλη εβδομάδα, φίλοι μου, συμμετέχοντας ο καθένας με τον δικό του τρόπο, στα Μεγάλα Πάθη και στην κατάνυξη που έχουν  αυτές οι Άγιες μέρες για την Χριστιανοσύνη, με το αποκορύφωμα της την Μεγάλη Παρασκευή, με την Σταύρωση και την αποκαθήλωσή του Ιησού από τον Σταυρό! Και παρόλο που η  Σταύρωση Του είναι ένα τραγικό γεγονός,  ο ερχομός της Ανάστασης Του, είναι ένα χαρμόσυνο και ελπιδοφόρο γεγονός! Δύο αλληλοσυγκρουόμενα ανθρώπινα  συναισθήματα που τα βιώνουμε αυτές τις μέρες, όπως ο καθένας το νιώθει! 

Εκείνος μας δίδαξε με τον τρόπο της ζωής του, την αγάπη προς τον πλησίον μας και το κυριότερο την συγχώρεση!  

Ο άνθρωπος, ακόμα και ο πιο άγριος πιστεύει σε δυνάμεις πάνω από αυτόν τον ίδιο, με τον δικό του τρόπο.

Εχω την εντύπωση και το πιστεύω, πως έχουμε την πιο όμορφη και ελεύθερη θρησκεία στον κόσμο!

Με την χαρούμενη αναμονή της Ανάστασης, θα ήθελα να σας δείξω την έκπληξη που με περίμενε πριν λίγες μέρες, όταν μας χτύπησε ο κούριερ την πόρτα και μας άφησε ένα δέμα σταλμένο από που νομίζετε; Από την Μαρία, που παλαιόθεν είχε  το μπλόκ morphoplasies!  

Μπορεί να έχει χαθεί από την γειτονιά, αλλά το ωραίο είναι πως από τότε που γνωριστήκαμε από κοντά, δεν έχουμε χάσει την επαφή μας όλα αυτά τα χρόνια, όπως και με πολλές φίλες που έχουν εγκαταλείψει τα Μπλόκ τους...Όταν γνωριστήκαμε την πρώτη φορά   στην Θεσσαλονίκη και αιτία που είχε γίνει  αυτό το ταξίδι, ήταν ακόμα μια φίλη Η ποδηλάτισσα που το είχε σχεδιάσει για να γνωριστούμε οι μπλόκερς από κοντά!!

Τι ωραίες εποχές ήταν εκείνες! Μετά μπήκε στην ζωή της τεχνολογίας το Φέης μπούκ και ήταν ένα πιο εύκολος τρόπος επικοινωνίας. Από επιλογή μου δεν χρειάστηκε να το κάνω, διότι για μένα, και το μπλόκ που έχω μόνο, το θεωρώ μεγάλο επίτευγμα! 🤣😊 

Από όλα τα όμορφα δώρα που έχω κρατήσει από εκείνη την όμορφη περίοδο την ζωής μου (και ευγνωμονώ το blogger  γι αυτό. Το δώρο της Μαρίας, ήταν  ένας γλάρος φτιαγμένος από χαρτόνι  και από τα χεράκια της της, πατήστε επάνω στον σύνδεσμο και θα δείτε αναλυτικώς την κατασκευή του βήμα βήμα!   Από τότε τον έχω κρεμασμένο στο σημείο που χωρίζει την κουζίνα μου από έναν διάδρομο. έχει παίξει και ο μικρούλης μας μα αυτόν πολλές φορές όταν ήταν πιο μικρούλης.

🤣 και  όταν  θυμόμαστε την Μαρία και ξεχνάμε το επίθετό της, την λέμε η Μαρία του γλάρου!🤣. 

Το πακέτο, που ήταν πολύ όμορφο απ΄εξω, αφού  το στόλιζε ένα ανθισμένο κλαδί με λουλούδια αμυγδαλιάς!

και μέσα είχε  ένα πανέμορφο, μαγιάτικο χειροποίητο στεφάνι, μια πολύ όμορφη καρτούλα με ευχές και διάφορα καλούδια για τον μικρό μας Γιαννάκη.

Ήρθε στην ώρα του...

αφού κρεμάστηκε σήμερα  Πρωτομαγιά, επάνω από την πόρτα μας! 

ενώ δίπλα του κάνει παρέα το όμορφο στεφάνι της Αχτίδας μας που βρίσκετε στο πλάι της πόρτας καλωσορίζοντας την καινούργια του παρέα...😊 Νομίζω ότι το σπίτι μας θα είναι το μοναδικό με δύο στεφάνια κρεμασμένα... μα δεν είναι χάρμα!


Μαρία μου σε ευχαριστούμε πάρα πολύ για πολύ όμορφα δωράκια σου! Να είσαι καλά φίλη μου, να έχετε ένα Καλό Πάσχα και μια όμορφη Ανάσταση παντού!

Όσο για μένα φέτος με πολύ κόπο έκανα κάτι λίγο, σαν προσφορά αγάπης για το  Το σπίτι των Αγγέλων! που κτίζεται στις Αρχάνες, λίγο πιο έξω από το Ηράκλειο. Για Όποιον θέλει να μάθει περισσότερα γι αυτό το έργο αγάπης μπορεί να πατήσει επάνω στον σύνδεσμο!

Ο Μάιος ο πιο λουλουδιαμένος μήνα του χρόνου, είναι εδώ και μας έχει γεμίσει με τα χρώματά του και τις μυρωδιές του και για  μια ακόμη μια φορά,  είναι στο φόρτε του...στόλισε τον συντριβανόκηπό μας, 
γι αυτό θα τον ευχαριστήσω με δυο μαντινάδες μου!

Να σουν του Μάη  ο ανθός

και γώ τ Απρίλη κλώνος

να σε κρατώ ολάνθιστο

μην σε μαράνει ο χρόνος.


Μοσχογαριφαλίτσα μου

Και κρίνε μυρωδάτε

με κουζουλένει η μυρωδιά,

 τριγύρω απού σκορπάτε.

Σας εύχομαι να περάσετε ΚΑΛΟ ΠΑΣΧΑ πολύ όμορφα  όπου και να βρίσκεστε με τους αγαπημένους σας με υγεία πάνω από όλα, με πολλά πολλά χαμόγελα και ΚΑΛΉ ΑΝΑΣΤΑΣΗ  παντού μέσα στις καρδιές μας!

Μέχρι την επόμενη φορά που θα τα πούμε, σας ευχαριστώ πολύ που περνάτε να τα λέμε!


   


  

Δευτέρα 22 Απριλίου 2024

ΤΑΞΙΔΕΥΟΝΤΑΣ ΜΈΣΑ...ΑΠΟ ΤΑ ΠΑΙΔΙΆ ΜΟΥ !

 Το καλύτερο κατά την γνώμη μου, που μπορεί να κάνει ο άνθρωπος για τον εαυτό του όσο είναι νέος και μπορεί,  είναι να ταξιδεύει. 

Θα μου πεις δεν είναι εύκολο με τις σημερινές συνθήκες και θα συμφωνήσω.

Όμως, αν αυτό το βάζουμε στόχο να κάνουμε έστω και ένα ταξίδι τον χρόνο, θα είναι μέσα στις αποσκευές της μνήμης μας, όταν θα μεγαλώσουμε και δεν θα μπορούμε λόγο ηλικίας και όχι μόνο, να το κάνουμε πια, προτρέπω τα παιδιά μου να το κάνουν τώρα που μπορούν.

Θα μου πείτε γιατί δεν μπορείτε να το κάνετε και εσείς; εδώ έρχονται από την άκρια του κόσμου μεγάλοι άνθρωποι ακόμα και με τα μπαστουνάκια τους. Και θα σας απαντήσω, πως  μεγαλώνοντας, μπορεί το μυαλό μας να θέλει, αλλά το σώμα δεν ακολουθεί...😉 

Οπότε όπως καταλάβατε, μέσα από τα ταξίδια των παιδιών μου θα ταξιδέψω  απολαμβάνοντας τα τοπία από τις φωτογραφίες τους από την βόρεια Ιταλία και την Βερόνα! 

Αν δεν έχετε τι να κάνετε ακολουθήστε με...😊

 Διαδρομή μέχρι τις Δολομιτικές Άλπεις, που διακρίνονται στο βάθος. 

 Ποτάμια που κυλούν νωχελικά...  

Χωριουδάκια πνιγμένα στο πράσινο.


Η αγροτική ζωή των κατοίκων, στις παρυφές των Άλπεων...

Δέντρα φυτεμένα θαρρείς επάνω σε πράσινη μοκέτα, να αγναντεύουν τις μυτερές κορφές των βουνών.  

Πηγαίνοντας  ψηλότερα, το χιόνι κάνει αισθητή την ύπαρξή του, με τα μικρά ξύλινα σπιτάκια να περιμένουν τους επισκέπτες τους!  


Κατεβαίνοντας στην Βερόνα...

Καταπληκτικά τοπία... 

Νομίζεις ότι ζεις σε άλλο αιώνα!

Η Ponte pietra η όμορφη πέτρινη γέφυρα πάνω από τον ποταμό  Αdige...

       
Το περίφημο μπαλκόνι...

Σας άφησα το καλύτερο για το τέλος, το πιάσιμο του στήθους της Ιουλιέτας για γούρι λένε! 😊

Μια μικρή βόλτα ήταν έτσι για να καλωσορίσουμε την εβδομάδα...

Μέχρι την επόμενη φορά που θα τα πούμε, να είστε όλοι καλά, να αγαπάτε και να προσέχετε τον εαυτό σας και τους γύρω σας και μην ξεχνάτε,  πως η πιο όμορφη καλημέρα λέγεται με ένα χαμόγελο παρέα!

Σας ευχαριστώ πολύ που περνάτε και τα λέμε!  






Δευτέρα 15 Απριλίου 2024

Η...ΤΕΧΝΗ ΤΟΥ...ΔΡΌΜΟΥ ΈΧΕΙ ΤΗΝ ΔΙΚΉ ΤΗΣ ΙΣΤΟΡΊΑ!



Δημιουργία ή βανδαλισμός; Τέχνη ή παρανομία; Ο Θανάσης Χουλιαράς μιλάει για τη street art, έχοντας μελετήσει επί χρόνια την ιστορία της, από τους τοίχους της Πομπηίας, του Μεξικού και της Νέας Υόρκης έως την Αθήνα του 2021.   Ο όρος graffiti χρησιμοποιήθηκε για πρώτη φορά περί τα μέσα του 16ου αιώνα από τον ζωγράφο και ιστορικό Τζόρτζιο Βασάρι για να περιγράψει τα σκαλισμένα μοτίβα στις προσόψεις των σπιτιών, που ήταν ευρέως διαδεδομένα την περίοδο της Αναγέννησης. Οι ανασκαφές έχουν επιβεβαιώσει ότι στους τοίχους της Πομπηίας μπορούσε κανείς να διαβάσει ερωτικά μηνύματα, μαγικά ξόρκια και πολιτική σάτιρα. Βοσκοί στην αρχαιότητα σκάλιζαν τα αρχικά τους στα μάρμαρα, για να σηματοδοτήσουν το πέρασμά τους από έναν τόπο. Στο πρώτο μισό του 19ου αιώνα, ο ταξιδιωτικός συγγραφέας Τζόσεφ Κίζελακ έγινε ο πρώτος επώνυμος tagger, βάζοντας την υπογραφή του στους τοίχους της Βιέννης. Σταχυολογώντας αυτές τις πληροφορίες από το βιβλίο του Θανάση Χουλιαρά Τα μάτια της πόλης, μια συνολική θεώρηση της street art – Η περίπτωση της Αθήνας, φαίνεται ότι ανώνυμοι και επώνυμοι πολίτες που έζησαν στα βάθη των αιώνων μπορούν να θεωρηθούν «πρόδρομοι» του Μπάνκσι, του Κιθ Χάρινγκ, του Σέπαρντ Φέρι ή των «δικών μας» ΙΝΟ και WD (Wild Drawing), που έχουν κατακτήσει επάξια μια θέση στους τοίχους των σύγχρονων μεγαλουπόλεων και, κάποιοι, στην παγκόσμια αγορά τέχνης. Πρώιμη έκφραση της street art θεωρείται το Κίνημα των Τοιχογραφιών, που αναπτύχθηκε στις αρχές του 20ού αιώνα στο Μεξικό και άφησε πολύτιμη παρακαταθήκη τεχνικών και πειραματισμών στους σύγχρονους καλλιτέχνες. Παρ’ όλα αυτά, η απαρχή αυτού που σήμερα προσδιορίζεται ως σύγχρονη street art τοποθετείται στην ανάδυση του style writing graffiti στη Νέα Υόρκη, στα τέλη της δεκαετίας του 1960 και στη διάρκεια των ’70s, ενώ προϋπήρχε η παράδοση της εγγραφής συνθημάτων στους τοίχους από συμμορίες που ήθελαν να οριοθετήσουν την περιοχή τους, αλλά και ψευδωνύμων πάνω στα φορτηγά τρένα τη δεκαετία του 1940. Το 1972, οι New York Times κάνουν αφιέρωμα στον ελληνικής καταγωγής Taki183 –σύνθεση του χαϊδευτικού του ονόματος, Δημήτριος, και της 183ης οδού, όπου έμενε στην περιοχή Ουάσιγκτον Χάιτς–, που υπήρξε ο πρώτος διάσημος writter στο Μεγάλο Μήλο. Στις δεκαετίες που ακολούθησαν, αυτή η μορφή τέχνης αναπτύχθηκε, διαφοροποιήθηκε, απέκτησε πολλές εκφράσεις και εκπροσώπους ,ορκισμένους φίλους και εχθρούς!
 

  
Παρέμβαση στον δημόσιο χώρο  «Η street art είναι μια μορφή παρέμβασης πάνω στο αστικό σώμα, στον δημόσιο χώρο. Θα έλεγα λοιπόν ότι είναι μια μορφή τέχνης η οποία παλινδρομεί εξ ορισμού μεταξύ της δημιουργίας και του βανδαλισμού και δεν μπορεί να είναι αλλιώς», ξεκινά τη συζήτησή μας ο Θανάσης Χουλιαράς, τραγουδιστής και ιδρυτικό μέλος του συγκροτήματος Κολεκτίβα, κάτοχος μεταπτυχιακού τίτλου του προγράμματος Πολιτισμικών και Κινηματογραφικών Σπουδών του Τμήματος Επικοινωνίας και ΜΜΕ του ΕΚΠΑ. «Ο όρος μπορεί να συμπεριλάβει τα graffiti, stencil, sticker art, wheat pasting και street poster art, video projection, αλλά και την παραποίηση ενός έργου τέχνης ή των σημάτων ενός δρόμου», σημειώνει ο Θανάσης, ο οποίος εξοικειώθηκε με το αθηναϊκό κέντρο λόγω της δουλειάς των γονιών του, που ήταν ιδιοκτήτες ενός καταστήματος με ρούχα και τους οποίους ακολουθούσε από μικρό παιδί στις εξορμήσεις τους στους δρόμους γύρω από την Αθηνάς, όπου γινόταν το χονδρεμπόριο. Αναλαμβάνοντας ο ίδιος την οικογενειακή επιχείρηση πριν από κάποια χρόνια και επιστρέφοντας στα λημέρια των προμηθευτών, είχε την ευκαιρία να παρακολουθήσει την εξέλιξη του αστικού τοπίου στα χρόνια που πέρασαν.  Πρώιμη έκφραση της street art θεωρείται το Κίνημα των Τοιχογραφιών, που αναπτύχθηκε στις αρχές του 20ού αιώνα στο Μεξικό και άφησε πολύτιμη παρακαταθήκη τεχνικών και πειραματισμών στους σύγχρονους καλλιτέχνες. Παρ’ όλα αυτά, η απαρχή αυτού που σήμερα προσδιορίζεται ως σύγχρονη street art τοποθετείται στην ανάδυση του style writing graffiti στη Νέα Υόρκη, στα τέλη της δεκαετίας του 1960 και στη διάρκεια των ’70s, ενώ προϋπήρχε η παράδοση της εγγραφής συνθημάτων στους τοίχους από συμμορίες που ήθελαν να οριοθετήσουν την περιοχή τους, αλλά και ψευδωνύμων πάνω στα φορτηγά τρένα τη δεκαετία του 1940. Το 1972, οι New York Times κάνουν αφιέρωμα στον ελληνικής καταγωγής Taki183 –σύνθεση του χαϊδευτικού του ονόματος, Δημήτριος, και της 183ης οδού, όπου έμενε στην περιοχή Ουάσιγκτον Χάιτς–, που υπήρξε ο πρώτος διάσημος writter στο Μεγάλο Μήλο. Στις δεκαετίες που ακολούθησαν, αυτή η μορφή τέχνης αναπτύχθηκε, διαφοροποιήθηκε, απέκτησε πολλές εκφάνσεις και εκπροσώπους, ορκισμένους φίλους και εχθρούς. Είμαστε στις παρυφές του κέντρου, στα πέριξ της Ιεράς Οδού, όπου δεσπόζει ένα από τα πιο πρόσφατα εμβληματικά έργα του ΙΝΟ με τίτλο Freedom for sale. «Το επέλεξα επειδή μου αρέσει πολύ και εκτιμώ ότι κατά κάποιον τρόπο κωδικοποιεί και συμπυκνώνει την πορεία, τον κύκλο που έκλεισε η street art παρουσία στην Αθήνα με το τέλος της κρίσης, δηλαδή ότι φεύγει ο πιο έντονα πολιτικοποιημένος χαρακτήρας που αναπτύχθηκε την προηγούμενη δεκαετία και τα έργα οδηγούνται, τόσο σε επίπεδο μορφής όσο και περιεχομένου, σε μια ενδοσκόπηση, στην εσωτερίκευση μιας απογοήτευσης για τις αλλαγές που ποτέ τελικά δεν ήρθαν, τους πόθους και τα αιτήματα που δεν δικαιώθηκαν. Η σχέση της Αθήνας με τη street art θεωρεί ότι «είναι μια σχέση αγάπης, μια σχέση που έχει περάσει το πρώτο στάδιο γνωριμίας και ενθουσιασμού και την περίοδο του πάθους, αλλά ακόμα διατηρεί έναν δυναμικό χαρακτήρα». Η street art εισήχθη στα μέσα της δεκαετίας του 1980 ως graffiti στην Αθήνα, λέει, ετεροχρονισμένα από τις ΗΠΑ ή άλλες ευρωπαϊκές πόλεις. «Δεν εισήχθη στο κενό, αλλά σε μια πόλη που οι τοίχοι της ήταν λερωμένοι, οι κάτοικοι ήταν ήδη εξοικειωμένοι με συνθήματα, με ψευδώνυμα οπαδικά, δηλαδή η εγγραφή στον τοίχο ήταν κάτι που το ξέραμε, δεν σόκαρε, γι’ αυτό μπόρεσε και εξαπλώθηκε γρήγορα. »Άρα νομίζω ότι η Αθήνα αποτελεί πρόσφορο έδαφος για την ανάπτυξη της street art και, υπό προϋποθέσεις και ανά περιόδους, αποτελεί πρόσφορο έδαφος για την ανάπτυξη ενδιαφέρουσας street art με επιτόπια χαρακτηριστικά, δηλαδή με στοιχεία ταυτότητας».
 Η ελληνική πρωτεύουσα αποτέλεσε πόλο έλξης και καλλιτεχνών που είχαν παρουσία στο διεθνές στερέωμα ή ήρθαν για σύντομες παρεμβάσεις στους τοίχους της πόλης, γεγονός που την περίοδο της κρίσης την έκανε ένα ζωντανό εργαστήρι, σημειώνει ο Θανάσης Χουλιαράς. «Σήμερα η σχέση παραμένει ζωντανή, η street art εξακολουθεί να αναπτύσσεται στην Αθήνα, αποτελεί διακριτό στοιχείο της πόλης και τουλάχιστον για την επόμενη δεκαετία θα μας απασχολεί σίγουρα ως ένα κομμάτι της πολιτισμικής ταυτότητας της πρωτεύουσας και ένα από τα πιο ενδιαφέροντα», καταλήγει. Παρ’ όλα αυτά, η street art παραμένει παράνομη σε πολλές χώρες· στην Αθήνα είναι εδώ και μήνες σε εξέλιξη μια προσπάθεια εξάλειψης των tags και των graffiti από τους τοίχους της πόλης. «H street art πάντα θα ενοχλεί, γιατί είναι δύσκολο να ομογενοποιηθεί η αντίληψη για το τι θεωρούμε εικαστικά και αισθητικά ωραίο, χρήσιμο, προωθημένο, ριζοσπαστικό στο πλαίσιο του άστεως και της καθημερινής συνύπαρξης στην πόλη. Υπάρχει η τάση μια ολοκληρωμένη και λιγότερο αφηρημένη τοιχογραφία να είναι πιο εύκολα αποδεκτή, ενώ ένα λέρωμα στον τοίχο όπως τα tags ή τα graffiti να γίνονται πιο δύσκολα αποδεκτά». Το θέμα όμως, επισημαίνει ο Θανάσης Χουλιαράς, δεν είναι αν είναι αποδεκτή, αλλά πώς αυθύπαρκτα υπάρχει και τι δημιουργεί. «Η street art δεν θα γίνει ποτέ αποδεκτή. Aκριβώς επειδή το εκκρεμές παλινδρομεί μεταξύ δημιουργίας και βανδαλισμού, πάντα ένα κομμάτι θα θεωρεί ότι υπάρχει βανδαλισμός και δεν θα γίνει αποδεκτή». Παρότι μεταξύ των χαρακτηριστικών γνωρισμάτων της street art που τη διαφοροποιούσαν από τη mainstream τέχνη ήταν πάντα η ύπαρξή της εκτός μουσείου και αγοράς τέχνης και η δημιουργία της σε συνθήκες παρανομίας, τα τελευταία χρόνια παρατηρείται μια σαφής διαφοροποίηση. Υπάρχουν έργα που πωλούνται προς δεκάδες ή και εκατοντάδες χιλιάδες ευρώ και περιπτώσεις street art που δημιουργείται με ανάθεση, είναι όμως μια στρατηγική που φορείς και εταιρείες διστάζουν να εντάξουν στη στρατηγική τους, γιατί δεν είναι εύκολο το αποτέλεσμα να ελεγχθεί ολοκληρωτικά, ενώ και πολλοί καλλιτέχνες δεν επιθυμούν να μπουν σε αυτή τη συνθήκη. Επίσης, δεν δημιουργείται πια για τα μάτια των διερχομένων, αλλά θεάται σε μεγάλο ποσοστό μέσω διαδικτύου, ταξιδεύει από τους τοίχους της πόλης στην παγκόσμια ψηφιακή πόλη των bits. Η street art λοιπόν μπορεί να είναι μέσα ή έξω από τα όρια του νόμου, μουσειακή ή μη, εντός ή εκτός της αγοράς τέχνης, να υπάρχει, να παραποιείται ή να εξαφανίζεται. «Είναι άμεσα συνυφασμένη με την ίδια την πόλη», σημειώνει ο Θανάσης Χουλιαράς. «Όσο η πόλη φέρει τις αντιθέσεις, τις αντιφάσεις, τις συγκρούσεις, τους επαναπροσδιορισμούς, τις αλλαγές, τις ανατροπές, τα σημεία συνέχειας και ασυνέχειας, άλλο τόσο το κάνει και η street art, γιατί είναι γνήσιο τέκνο της».


INFO
Το βιβλίο του Θανάση Χουλιαρά Τα μάτια της πόλης – Μια συνολική θεώρηση της street art κυκλοφορεί από τις εκδόσεις Εντύποις.

Αυτά  είναι  ότι απαθανάτισε το κλικ του κινητού μου...
  





Η ανάρτηση αυτή χρωστάει το ανέβασμα της στην αγάπη μου στο να φωτογραφίζω τα τα γκράφιτι έστω και αυτά τα λίγα που έχουμε εδώ... Όμως η περιέργεια μου στο πως ξεκίνησε αυτή η τέχνη του δρόμου, με έκανε να το ψάξω , εξού και οι πληροφορίες μου  όλες από εδώ ΕΔΩ...
 Μια βόλτα  λίγο ποιο πέρα από την γειτονιά μου και το κλικ του κινητού μου αιχμαλώτισε ότι είδατε πιο πάνω.
Μέχρι την επόμενη φορα που θα τα πούμε, να είστε όλοι καλά, να έχετε μια όμορφη εβδομάδα και να απολαμβάνετε την ομορφιά όπου την βλέπετε   και ας είναι λίγη.  Αυτή θα μας κάνει  να χαμογελάσουμε...το έχουμε τόση ανάγκη τις μέρες που ζούμε, δεν συμφωνείτε;
Σας ευχαριστώ πολύ που περνάτε και τα λέμε!